IV SAB/Wa 144/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r., w imieniu W. G., radca prawny T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na nierozpoznania wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego Kolegium z dnia [...] listopada 2013 r. W piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. pełnomocnik wyjaśnił, że skarżącymi w niniejszej sprawie są T. G. i J. G., zaś W. G. jest ojcem skarżącym i posiada stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania synów. W piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez J. G. i T. G. W. G. do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 28 lipca 2014 r., zaś w dniu 31 lipca 2014 r. przesłano do Sądu notarialnie udzielone pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ w ustawowym terminie nie uzupełniono braków formalnych i nie nadesłano pełnomocnictwa, które upoważniałoby r.pr. T. W. do działania w imieniu J. G. i T. G. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 37 § 1 Ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Stwierdzić należy, ze w niniejszej sprawie radca prawny reprezentujący skarżących nie dołączył pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby, że skarżący J. G. i T. G. umocowali go bezpośrednio do działania w ich imieniu przed sądami administracyjnymi. Legitymację do reprezentowania skarżących w niniejszej sprawie pełnomocnik wywodził z pełnomocnictwa jakie udzielił mu W. G., działający w imieniu swoich synów na podstawie aktu notarialnego Rep. [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Wobec tego Sąd wezwał profesjonalnego pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi i nadesłania stosownego pełnomocnictwa, z którego wynikałaby uprawnienie W. G. do występowaniu w imieniu J. G. i T. G. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na to wezwanie nadesłał akt notarialny Rep. A [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Stwierdzić należy, że z dokumentu tego nie wynika, by W. G. był uprawniony do występowania w imieniu synów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego pełnomocnictwa udzielonego w formie notarialnej wynika jedynie uprawnienie dla W. G. do "składania wszelkich oświadczeń, dokumentów, wniosków, pism i odwołań, do reprezentowania Stawających przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej, władzami, urzędami, przed sądem w postępowaniu wieczystoksięgowym, przed osobami prawnymi, przed osobami fizycznymi (...) a także do innych czynności faktycznych i prawnych". Nadesłane pełnomocnictwo upoważnia jedynie W. G. do działania w imieniu synów przed organami administracji publicznej i przed sądem wieczystoksięgowym. Pełnomocnik, w wyznaczonym terminie, nie nadesłał zaś żadnego innego dokumentu, który stanowiłby odpowiedź na wezwanie Sądu i który pozwoliłby na nadanie sprawie dalszego biegu. Stwierdzić zatem należy, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.