IV SAB/Wa 145/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. I. K. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi E. S. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ułaskawienie postanawia: - odmówić przyznania koszów udzielonej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. odrzucił skargę E. S. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w rozpoznaniu wniosku o jej ułaskawienie. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r., Sąd ustanowił radcę prawnego dla skarżącej. Działająca w imieniem skarżącej radca prawny I. K. w dniu 23 września 2013 r. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie pomocy prawnej stronie skarżącej, polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 10 grudnia 2012 r. W treści wniosku nie zostało zawarte wyraźne oświadczenie o tym, że pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę skarżącą. Stwierdzono, co następuje: Wyznaczony przez organ samorządu radcowskiego radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej zwana P.p.s.a. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.); dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. W myśl § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, wyrażane także na gruncie procedury cywilnej, że nie stanowi braku formalnego wniosku brak oświadczenia o tym, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie tego oświadczenia pozwala rozpoznającemu wniosek określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa z względu na to, że nie zostało ono wypłacone przez stronę korzystającą z prawa pomocy lub przez organ obciążony kosztami postępowania (por. W. Maciejko, M. Rojewski, P. Zaborniak, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, Warszawa 2009 r., s. 278, 279). Ponieważ oświadczenie, o którym mowa jest niezbędnym elementem wniosku o którym mowa wyżej, jego brak powoduje wydanie postanowienia o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej a limine (por. postanowienie SN z 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63, postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827). W niniejszej sprawie wniosek radcy prawnego I. K. z dnia 18 września 2013 r. nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Z tej przyczyny, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.