IV SAB/Wa 146/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Prokuratora Krajowego postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 października 2005r. skarżący M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Krajowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w styczniu 2004r. złożył zawiadomienie o przestępstwie urzędników. Skarżący jednocześnie podnosi, iż mimo kilkakrotnych monitów organów prokuratury sprawa nie została wszczęta i że w dniu 12 września 2005r wezwał Prokuratora Krajowego do usunięcia naruszenia prawa, także bezskutecznie. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. .U. nr 153 poz.1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy nieustosunkowania się przez Prokuratora Krajowego do pism, zażaleń i skarg skarżącego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że żaden przepis prawa, a w szczególności art. 8 ust. 1 pkt 2-5 ustawy z dnia 20 czerwca 2005r. o prokuraturze ( Dz. U. z 2002r., Nr 21, poz. 206 ze zm.) regulujący tryb wydawania przez Prokuratora Krajowego podległym prokuratorom poleceń dotyczących czynności procesowych, nie daje podstawy do twierdzenia, że pisemne polecenia wydane przez Prokuratora Krajowego w tym zakresie, mają charakter aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Zatem nie wydawanie poleceń tego rodzaju nie może być uznane za bezczynność organu administracji w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 8 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że śledztwo prowadzone przez prokuratora w ramach postępowania karnego i ewentualne uchybienia, do których doszło w jego ramach, nie należą do kognicji sądu administracyjnego. Powyższe kwestie reguluje kodeks postępowania karnego, którego przepisy nie zawierają unormowań pozwalających na dokonywanie czynności w postępowaniu karnym przez sąd administracyjny, które miałyby charakter kontrolny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.