IV SAB/Wa 148/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: sędzia WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia (...) czerwca 2008 r. A. O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie nierozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W dniu (...) października 2008 r. Prezydent W. wydał decyzję nr (...), w której odmówił ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2008 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do stwierdzenia, czy wobec wydania decyzji przez Prezydenta W. z dnia (...) października 2008 r. nadal podtrzymuje skargę. Pismem z dnia (...) listopada 2008 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie sądowe.