IV SAB/Wa 149/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Głównego Geodety Kraju solidarnie na rzecz następców prawnych skarżącej F. B. tj. A. B. i K. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. F. B. wniosła skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] uchylił w całości wymienioną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji ze względu na to, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzednio przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Skarżąca F. B. zmarła dnia 23 lipca 2010 r., zaś jej następcami prawnymi są synowie A. B. i K. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez Skarżącą F. B. skargi, rozpatrzył odwołanie i wydał rozstrzygnięcie w stosunku do którego pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. ustała bezczynność organu, gdyż odwołanie Skarżącej zostało rozpoznane. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ponadto wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty S. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju przekazał wg. właściwości do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] (postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzekając w pkt II sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy zasądzono solidarnie na rzecz następców prawnych Skarżącej koszty postępowania, na które składała się wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.