IV SAB/Wa 150/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. i A. B. na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Izby Urbanistów w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 18 lipca 2007 r. E. R. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Izby Urbanistów, zarzucając naruszenie Regulaminu Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i Okręgowych Rzeczników Odpowiedzialności Zawodowej Izby Urbanistów, a także o spowodowanie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 listopada 2006 r. dotyczącego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec głównego projektanta studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy G., przewodniczącej gminnej komisji urbanistyczno - architektonicznej w G., oraz członka gminnej komisji urbanistyczno - architektonicznej w G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący nie wskazali jakiego postępowania ma dotyczyć bezczynność Krajowego Rzecznika, jak również jaki termin został naruszony. Ponadto postępowanie dyscyplinarne nie jest postępowaniem administracyjnym, na co wskazuje art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem "do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego". Ponadto w postępowaniu dyscyplinarnym każdy rzecznik posiłkowo stosuje przepisy kodeksu karnego. Ostateczną instancją w postępowaniach dyscyplinarnych jest sąd powszechny - a nie jak przy odpowiedzialności zawodowej (nieprzewidzianej w ustawie dla członków Izb Urbanistów) sąd administracyjny. Zdaniem Rzecznika wydawane przez rzeczników odpowiedzialności zawodowej postanowienia nie są indywidualnymi aktami administracyjnymi i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż wniesiona sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 1 cyt. ustawy Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 powołanego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając na względzie przepis art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy stanowiący, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, należy uznać, iż w postępowaniu prowadzonym przez Rzecznika nie zapadają rozstrzygnięcia w formie przewidzianej we wspomnianym wyżej przepisie. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 października 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do członków samorządów zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. Nr 194 poz. 1635), rzecznik odpowiedzialności zawodowej w toku prowadzonego postępowania wydaje postanowienia (§ 9 ust. 2, 3) jednak są to postanowienia analogiczne do tych jakie są wydawane w postępowaniu prokuratorskim np. postanowienie o umorzeniu wszczętego postępowania, czy odmowie wszczęcia postępowania. Ponadto na postanowienia Krajowego Rzecznika służą zażalenia do Krajowego Sądu Dyscyplinarnego. Oznacza to, w ocenie Sądu, że wydawane przez Rzecznika postanowienia nie są aktami, lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, bowiem nie są wydane w toku postępowania administracyjnego, ponadto nie są wydane na podstawie przepisów prawa administracyjnego - na co wyraźnie wskazano w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.), statuując że do spraw dyscyplinarnych nie stosuje przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym, skoro sądy administracyjne nie są właściwe w przedmiotowej sprawie, to również żądanie skarżących "spowodowania rozpatrzenia wniosku z dnia 16 listopada 2006 r. dotyczącego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego" pozostaje poza zakresem orzekania sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.