IV SAB/Wa 150/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz J. L. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych powiększona o kwotę 52,80 (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 15 lipca 2008 r. J. L., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania w ustawowym terminie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2007 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 października 2008 r. Minister wniósł o jej oddalenie, informując jednocześnie, że przed przekazaniem akt Sądowi rozpatrzył sprawę i stwierdził, że złożone odwołanie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym wydał w dniu [...] października 2008 r. decyzję uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji. Pismem z dnia 27 października 2008 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wycofuje wniesioną do Sądu skargę, ponadto wniósł o zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów administracji powinno oznaczać wydanie stosownej decyzji lub postanowienia (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, LexisNexis Warszawa 2008 str. 292). Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uwzględnił skargę na bezczynność w całości, co zresztą podkreślił w odpowiedzi na skargę. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu odwołania J. L. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. i wydania decyzji merytorycznej w sprawie - tj. decyzji z dnia [...] października 2008 r. uchylającej w całości zaskarżoną decyzję i przekazującej sprawę Wojewodzie [...] do ponownego rozpatrzenia. W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ naczelny z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa. Na marginesie należy także zaznaczyć, że pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż w związku z uwzględnieniem jego żądania przez Ministra nie popiera dalej skargi. Z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika także, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04. niepublikowane). W tej sytuacji Sąd uznał, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 i 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł oraz wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżącego - 240 zł powiększone o kwotę 52,80 zł stanowiącej 22% podatku VAT od tej kwoty. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zmianami).