IV SAB/Wa 150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nierozpoznania zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska polegającą na nierozpatrzeniu, w terminie określonym w art. 35 Kpa, zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] marca 2010 r. W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie wskazując, że rozpoznał zażalenie skarżącego i w dniu [...] lipca 2010 r. wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowienie to zostało dołączone do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uwzględnił skargę na bezczynność w całości, co podkreślił w odpowiedzi na skargę. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie RDOŚ w W. z dnia [...] marca 2010 r. i wydanie w dniu [...] lipca 2010 r. postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie i przekazującego sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.