IV SAB/Wa 150/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 odrzucającego skargę M. O. na przewlekłe prowadzenie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w przedmiocie przeliczenia emerytury postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. O. od postanowienia tego Sądu z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 150/14 odrzucającego skargę M. O. na przewlekłe prowadzenie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w przedmiocie przeliczenia emerytury. W oznaczonym jako "sprzeciw" piśmie z dnia 12 stycznia 2015 r., skierowanym za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca zakwestionowała powołane postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. M. O. stwierdziła, że postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone wadliwie, z rażącym naruszeniem prawa oraz wbrew orzecznictwu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Wskazała, że Sąd, odrzucając jej skargę postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r., dopuścił się poświadczenia nieprawdy, co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wskazano, pismo z dnia 12 stycznia 2015 r. skarżąca skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz zakwestionowała w nim postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną wniesioną przez nią od postanowienia Sądu z dnia 23 lipca 2014 r. W tej sytuacji, mając na uwadze, że pismo strony powinno być rozpoznane zgodnie z jej intencją, a charakter pisma powinien być ustalony w pierwszej kolejności na podstawie jego treści, przedmiotowe pismo należało potraktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. Stosownie jednak do treści art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Znajdujący odpowiednie zastosowanie art. 175 § 2 ppsa wyłącza zaś obowiązek sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego w sytuacji, gdy sporządza je sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zażalenie z dnia 12 stycznia 2015 r. wniesione przez M. O. na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenia nie sporządziła również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 ppsa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zażalenie za niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu