IV SAB/Wa 151/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przejęcia przedsiębiorstwa na własność Państwa postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. P. na bezczynność Ministra Gospodarki, wskazując jednocześnie w uzasadnieniu, że wniesienie skargi na bezczynność organu nie jest ograniczone terminem i skarżący może ją wnieść ponownie, z zachowaniem wymogu złożenia jej za pośrednictwem organu. Postanowienie zawierało pouczenie, że skarga kasacyjna (wniesiona od powyższego postanowienia) pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W terminie przewidzianym w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) - dalej p.p.s.a. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia sporządzoną osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo -administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący - mimo stosownego pouczenia - sporządził i wnieśł skargę kasacyjną osobiście, nie będąc jednocześnie osobą uprawnioną, wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Sąd na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.