IV SAB/Wa 151/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA - Wanda Zielińska- Baran po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. SA z siedzibą W. na bezczynność Rady W. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta W. postanawia: odrzucić skargę. Spółka B. SA złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady W. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta W. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z art. 3 § 2 cyt. ustawy zakres przedmiotowy skargi na bezczynność ograniczony jest treścią pkt 1-4 tego przepisu. Inaczej mówiąc skarga na bezczynność dopuszczalna jest tylko w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrzenie przez Radę Miasta skargi na działalność prezydenta miasta nie należy do spraw, o których mowa w ww. przepisie. Należy także podnieść, że wydana w takiej sprawie uchwała Rady Miasta byłaby jedynie uchwałą informującą o sposobie załatwienia skargi na działalność Prezydenta W. Tego rodzaju skarga powoduje wszczęcie samodzielnego, jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną, czyli zawiadomieniem o załatwieniu skargi. (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1998 r., str. 920). Postępowanie wszczęte wskutek złożenia takiej skargi prowadzone jest w trybie przepisów zawartych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - pt. "Skargi i wnioski". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Sądy administracyjne nie są wobec tego właściwe również w sprawach dotyczących bezczynności organów w tym przedmiocie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał , że skarga na bezczynność wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.