IV SAB/Wa 152/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B., S. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 24 lipca 2013 r., B. B. i S. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpoznania odwołania. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2013 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie to zostało doręczone skarżącym 4 grudnia 2013 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął więc dnia 11 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy podkreślić, że merytoryczne rozpatrzenie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", od skargi pobiera się wpis. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów pobiera się w wysokości 100 zł. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, iż do dnia 11 grudnia 2013 r. wpis od skargi nie został uiszczony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.