IV SAB/Wa 153/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie oszustw postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla T. G. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. T. G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 maja 2015 r. oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Od 27 lipca 2004 r. zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się ze zbieractwa, które pozwala uzyskać około 150 zł miesięcznie. Mieszka w lokalu socjalnym. Po uiszczeniu opłat za energię elektryczną, do dyspozycji pozostaje mu równowartość około 1 euro dziennie. Wnioskodawca nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Środki uzyskiwane przez skarżącego ze zbieractwa mogą co najwyżej wystarczyć na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc przy tym pod uwagę, że T. G. nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.