IV SAB/Wa 156/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-11-28

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu jest dopuszczalna w świetle przepisów PPSA i KPA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu jest niedopuszczalna. Wyłączenie lub odmowa wyłączenia pracownika następuje w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, a zatem nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność. Kontrola taka może nastąpić jedynie przy rozpatrywaniu środka zaskarżenia od orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji.
Stan faktyczny
Skarżąca K. R. wniosła skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. wobec nierozpoznania jej wniosku o wyłączenie pracownika KRUS OR w B. E. B. od udziału w postępowaniach dotyczących emerytur i rent z ubezpieczenia społecznego rolników. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. w przedmiocie bezczynności Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. wobec nierozpoznania jej wniosku o wyłączenie od udziału w postępowaniu pracownika. postanawia : - odrzucić skargę- Pismem procesowym z dnia 6 maja 2006r. skarżąca K. R. wniosła skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. wobec nierozpoznania jej wniosku dotyczącego wyłączenie od udziału w postępowaniu w sprawach znak [...], [...], [...], [...], [...] I [...] pracownika –Kierownika Wydziału Ubezpieczeń KRUS OR w B. E. B. Wobec powyższego należy wskazać, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), sprawowana przez wojewódzkie sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przedmiocie: wydania decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postępowanie o wyłączenie od udziału w sprawie pracownika, regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego- art. 24 Kpa. Zgodnie z art. 123 Kpa wyłączenie lub odmowa wyłączenia pracownika następuje przez wydanie postanowienia (por. wyrok NSA z 29 maja 1990r., sygn. akt SA/Po 1555/89, ONSA 1990 Nr 2-3, poz. 44). Na postanowienie to nie służy jednak zażalenie, a zatem niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w sprawie nierozpoznania wniosku o wyłącznie pracownika od udziału w sprawie. Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2005r. sygn. akt P8/03, OTK-A 2005/3/20, kontrola rozstrzygnięcia w tym zakresie odbywa się dopiero przy rozstrzyganiu odwołania od orzeczenia, kończącego postępowanie w danej instancji, a nie w postępowaniu wpadkowym na podstawie zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu administracji publicznej. Podnieść także należy, iż jak wynika z akt sprawy, sprawy w których wyłączenia pracownika żąda skarżąca są sprawami z zakresu emerytur i rent z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin dla których przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym /art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U t. j. z 1998r. Nr 7 poz. 25 ze zm) , art. 4778 k.p.c. w zw. z art. 476 § 2 i § 4 in fine k.p.c./. co oznacza, że wyłączona została droga sądowoadministracyjna w tych sprawach, albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych. Mając na uwadze, powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał niniejszą skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencj

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło