IV SAB/Wa 158/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: ustanowić dla J. Z. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 158/17 oddalił skargę J. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia powołanego orzeczenia. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 7 lutego 2018 r. zwrócił się natomiast o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z dołączonych do wniosku dokumentów źródłowych wynika, że J. Z. jest osobą przewlekle chorą i niepełnosprawną w umiarkowanym stopniu. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 604 zł miesięcznie, przyznanego decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2015 r. Wnioskodawca nie ma zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Nie wykazał innych osób, jako pozostających z nim w gospodarstwie domowym. Należy nadmienić, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 9 sierpnia 2017 r., przyznał mu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, świadczenie otrzymywane przez skarżącego (604 zł miesięcznie) może pozwolić, co najwyżej, na pokrycie kosztów koniecznego utrzymania. Pomoc społeczna z zasady zresztą ma na celu umożliwienie przezwyciężania trudnej sytuacji życiowej, której osoba nie jest w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2017 r., 1769 ze zm.). Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że jakkolwiek przyznano mu już w przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, to nadal nie jest on w stanie wygospodarować środków, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów wynagrodzenia adwokata. Dlatego należało przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.