IV SAB/Wa 16/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika N. S. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie dnia 19 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego) skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tegoż Ministra z dnia [...] stycznia 2011 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaświadczenia Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego G. z dnia [...] sierpnia 1946 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 grudnia 2011 r. Sąd przekazał skargę do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (k. 27), celem nadania jej biegu. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. W związku z powyższym, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "Kpa", przewidziane dla załatwiania spraw. Wyjaśnić należy, że w sytuacji, gdy Skarżący nie wniósł skargi za pośrednictwem organu lecz skierował ją bezpośrednio do Sądu, za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi przez Sąd do właściwego organu. Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez N. S. skargi, wydał decyzję o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r., zatem przestał być w bezczynności. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. ustała bezczynność organu, gdyż wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.