IV SAB/Wa 1604/19

Dnia 19 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie z rejestru PESEL danych adresowych postanawia odrzucić skargę. J. M. (dalej "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – Centrum Personalizacji Dokumentów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie z rejestru PESEL danych adresowych. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 2 k.p.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i umorzenie postępowania lub alternatywnie oddalenie skargi z uwagi na niezaistnienie bezczynności po stronie organu, a także o oddalenie wniosku o przyznaniu od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości połowy maksymalnej kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2019 r. skarżący został wezwany do wskazania czy składał ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 13 grudnia 2019 r., przesłanym za pomocą ePUAP, oświadczył, że nie wnosił ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., ponieważ z dniem 1 lipca 2019 r. organ utracił kompetencje w zakresie rozpoznawania wniosków o udostępnienie danych z rejestru PESEL, a także z tej przyczyny, iż w dniu 26 września 2019 r. organ zwrócił mu jego wniosek w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ponaglenie, stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), dalej k.p.a., wnosi się bowiem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – do organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie powyższa procedura nie została zachowana, ponieważ skarżący w piśmie z dnia 13 grudnia 2019 r., przesłanym za pomocą ePUAP, oświadczył, że nie wnosił ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Powyższe oznacza, że skarżący przed złożeniem skargi nie złożył ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środka zaskarżenia, warunkującego dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu. W tej sytuacji należy uznać, że skarga na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, powinna zostać odrzucona. Dodatkowo wyjaśnić należy, że fakt zwrotu przez Organ wniosku, nie stanowi przesłanki wykluczającej wniesienie ponaglenia, w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.