IV SAB/Wa 161/07

Dnia 30 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Ambasady Republiki L. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 marca 2007 roku P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Ambasady Republiki L. Zdaniem skarżącego Ambasada nie potwierdziła przesłanego przez niego pocztą elektroniczną w dniu 3 marca 2007 roku na adres [...] pisma. Postanowieniem z dnia 21 marca 207 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w Warszawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest niedopuszczalna konsekwencją czego jest jej odrzucenie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują w tym celu środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: a) decyzje administracyjne; b) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; c) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; d) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; e) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; f) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; g) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; h) h) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; i) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt a do e. (art. 3 § 2.). Sąd administracyjny może więc rozpoznać skargę na bezczynność organu administracji w wykonywaniu wymienionych wyżej w pkt. a do e obowiązków. Definicja organu administracji zawarta jest w kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 5 § 2 pkt 3 kpa ilekroć w przepisach tego kodeksu mowa jest o organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 kpa. Z art. 1 pkt 2 kpa wynika z kolei, że są to inne organy państwowe oraz inne podmioty, gdy są one powołane na mocy prawa lub porozumień do załatwiania spraw indywidualnych załatwianych w drodze decyzji administracyjnych. Stwierdzić należy, iż w obrocie publiczno prawnym podmiotem praw i obowiązków jest ambasador obcego Państwa zaś ambasada jest urzędem, który zapewnia ambasadorowi funkcjonowanie. Ewentualna skarga na bezczynność mogłaby więc dotyczyć jedynie skargi na bezczynność ambasadora. Wprawdzie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają przepisu, który stwierdzałby, że jurysdykcją polskich sądów administracyjnych objęte są wyłącznie organy administracji Państwa Polskiego jednakże wynika to wyłącznie z faktu, iż oczywistym jest, że Polski sąd administracyjny nie może kontrolować działalności organów administracji innego Państwa, gdyż nie posiada żądnych uprawnień władczych w stosunku do tych organów. Ambasadorzy obcych Państw nie są organami administracji publicznej Państwa Polskiego. Nie są to podmioty wymienione w pkt 5 § 2 pkt 3 kpa. Nie są to również organy administracji Państwa Polskiego w rozumieniu art. 1 pkt 2 kpa. Ambasador obcego państwa może niewątpliwie wykonywać pewne czynności o charakterze administracyjnym w stosunku do obywateli Polski jak np. wydawanie zaświadczeń lub wydawanie wiz. Prawidłowość dokonywania tych czynności jak również bezczynność w ich wykonywaniu nie podlegają jednakże orzecznictwu sądów administracyjnych Rzeczypospolitej Polskiej. Działania Ambasadora L. mogą podlegać ocenie sądu Republiki L. o ile prawodawstwo tego kraju przewiduje tego rodzaju kontrolę. Nadto stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 31 ust 1 Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych sporządzonej w Wiedniu w dniu 18 kwietnia 1961 roku (Dz. U z 1965 roku Nr 37, poz. 232) przedstawiciel dyplomatyczny korzysta z immunitetu od jurysdykcji karnej państwa przyjmującego oraz z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej tegoż państwa, z wyjątkiem: a) powództw z zakresu prawa rzeczowego dotyczących prywatnego mienia nieruchomego położonego na terytorium państwa przyjmującego, chyba że posiada on je w imieniu państwa wysyłającego dla celów misji; b) powództw dotyczących spadkobrania, w których przedstawiciel dyplomatyczny występuje jako wykonawca testamentu, administrator, spadkobierca lub zapisobierca w charakterze osoby prywatnej, a nie w imieniu państwa wysyłającego; c) powództw dotyczących wszelkiego rodzaju zawodowej lub handlowej działalności wykonywanej przez przedstawiciela dyplomatycznego w państwie przyjmującym poza jego funkcjami urzędowymi. Żadna z sytuacji opisanych w pkt a, b i c, która wyłączałaby immunitet jurysdykcyjny Ambasadora Republiki L. w niniejszej sprawie nie występuje. Immunitet jurysdykcyjny ambasadora dotyczy wszelkich podejmowanych przez niego czynności zarówno prywatnych jak i tych podejmowanych publicznie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż te, które wymienione zostały w pkt 1 do 5 tego przepisu. W niniejszej sprawie przyczyną niedopuszczalności rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny jest immunitet jurysdykcyjny Ambasadora L. Z wymienionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 zezm.