IV SAB/Wa 164/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., J. G., D. G., T. B. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę J. G. i D. G. W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r. J. G., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik J. G. i D. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. polegającą na nierozpatrzeniu w ustawowym terminie wniosku o przyznanie odszkodowania za przejętą pod drogę publiczną nieruchomość nr [...] przy ulicy [...] w W. Przed wniesieniem skargi, w piśmie z dnia 25 lipca 2012 r., T. B. i J. G. wniosły do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał wniesione zażalenie za nieuzasadnione. W piśmie z dnia 17 marca 2014 r. T. B. i J. G. wniosły ponownie do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W piśmie z dnia 19 maja 2014 r. Wojewoda poinformował skarżące, że został wyczerpany środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 K.p.a. zatem przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Prezydenta W. wniesiona przez J. G. i D. G. podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy skarżące J. G. i T. B. wyczerpały powyższy tryb. W piśmie z dnia 25 lipca 2012 r. wniosły bowiem do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W piśmie z dnia 17 marca 2014 r. powtórzyły swoje żądanie załatwienia sprawy. Nie można jednak uznać, że J. G. i D. G. wyczerpali tryb obowiązujący przez wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność. Z pism kierowanych do organu przez J. G. i T. B. w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie nie wynika, by wnoszone one były również w imieniu J. G. i D. G. Ponadto Sąd w piśmie z dnia 1 lipca 2015 r. wezwał organ do poinformowania, czy w toku postępowania administracyjnego przedłożono pełnomocnictwo, z którego wynikałoby uprawnienie J. G. do działania w imieniu J. G. i D. G. Organ w piśmie z dnia 14 lipca 2015 r. wyjaśnił, że takiego dokumentu nie złożono. Wobec tego uznać należało, że J. G. i D. G. przed wniesieniem skargi nie wyczerpali przysługujących środków zaskarżenia. Dlatego ich skargę należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.