IV SAB/Wa 166/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-20

Skład orzekający: Tomasz Wykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie przed wniesieniem skargi, mimo wcześniejszej zwłoki w jej wydaniu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie przed wniesieniem skargi, nawet jeśli nastąpiło to po upływie terminów ustawowych. Istota postępowania sądowego w sprawie skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a nie do oceny zgodności z prawem wydanego aktu.
Stan faktyczny
V. Sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca podniosła, że mimo upływu prawie 9 miesięcy od złożenia wniosku, Minister nie podjął działań w celu zakończenia postępowania. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformował, że decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. zakończył postępowanie w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał, że w momencie wniesienia skargi organ nie pozostawał już w bezczynności.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu V. Sp. z o. o. z siedzibą we W. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. W dniu [...] lipca 2010 r. V. Sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze podniesiono, iż pismem z dnia [...] listopada 2009 r. Prezydent W. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r., stwierdzającej nieważność decyzji Ministra Kultury z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz decyzji [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2003 r. zezwalającej V. Sp. z o.o. na usunięcie drzew i krzewów z terenu działek nr [...] położonych w W. u zbiegu ulic [...]. Wobec upływu wszelkich terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego do zakończenia tego postępowania i wydania decyzji administracyjnej do dnia wniesienia skargi, pomimo upływu prawie 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, Minister nie podjął żądnych działań, by zakończyć przedmiotowe postępowanie, naruszając tym samym art. 35 ust. 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2010 r . zakończył postępowanie w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a cyt. ustawy, a więc m.in. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi organ wydał akt. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 kpa, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić, w myśl art. 35 § 3 kpa, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z nadesłanych do sprawy akt wynika, iż organ bezsprzecznie nie uczynił zadość powyższym wymogom, jednakże w dniu [...] lipca 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2009 r. Zatem - w ocenie Sądu - w chwili złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tj. w dniu [...] lipca 2010 r. (dowód: koperta, w której nadano skargę – k. 17 akt sądowych) organ nie pozostawał już w bezczynności. Wskazać bowiem należy, iż w sprawie skargi na bezczynność organu istota postępowania sądowego sprowadza się do ustalenia, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, czy też podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. Zgodnie z art. 149 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny może w szczególności tylko zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, nie może natomiast wskazać sposobu rozstrzygnięcia ani też nakładać sankcji na organ administracyjny z powodu stwierdzonej przewlekłości postępowania. Natomiast w sytuacji, kiedy żądana czynność została wykonana, mimo uprzedniej zwłoki, to organ nie pozostaje w bezczynności. Przy czym nie ma wówczas znaczenia fakt, czy wydana decyzja, postanowienie lub inny akt są zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to, czy czynność owa została wykonana. Reasumując, skoro przed wniesieniem skargi Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu [...] lipca 2010 r., po rozparzeniu wniosku Miasta W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydał decyzję, to stwierdzić należy, że organ nie pozostawał w bezczynności, a zatem skarga V. Sp. z o.o. wniesiona w dniu [...] lipca 2010 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło