IV SAB/Wa 166/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-14
Skład orzekający: Wanda Zielińska – Baran
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalna, ponieważ udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, określonym w art. 3 § 2 PPSA. Samo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w zakresie odpowiedzi na pismo z dnia 11 grudnia 2014 r., stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a także w zakresie nadzoru nad służbami geodezyjnymi. Sąd wyłączył skargę dotyczącą nadzoru i zarejestrował ją pod inną sygnaturą, a następnie ją odrzucił. Skarga w niniejszej sprawie dotyczyła bezczynności w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. K. na bezczynność Głównego geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju polegającą na bezczynności w zakresie odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 11 grudnia 2014 r. stanowiącego wezwanie Głównego Geodety Kraju do usunięcia naruszenia prawa oraz bezczynność w zakresie nadzoru nad służbami geodezyjnymi.
Zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 10 czerwca 2015 r. Sąd wyłączył z akt sprawy skargę J. K. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie nadzoru nad służbami geodezyjnymi i zarejestrował pod sygnaturą IV SAB/Wa 368/15. Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Sąd odrzucił skargę w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie wniesionej skargi..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była bezczynność Głównego Geodety Kraju polegająca na brak odpowiedzi tego organu na pismo skarżącego z dnia 11 grudnia 2014 r. stanowiącego wezwanie Głównego Geodety Kraju do usunięcia naruszenia prawa.
Podkreślić należy, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa).
Zgodnie z art. 3 § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Przy tak określonym przedmiocie zaskarżenia, Sąd uznał, że przedmiotowa skarga na bezczynność Głównego Geodety Kraju jest niedopuszczalna, ponieważ udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a Ppsa. Tym samym zaś, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa niedopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność polegającą na nieudzieleniu przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, określonym w myśl art. 36 lub przewlekłe prowadzenia postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać przy tym należy, że postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie kończy postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie służy na nie zażalenie, tak jak wymaga przepis art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Powyższe oznacza, że postanowienie takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem również nie przysługuje skarga na bezczynność organu w rozpoznaniu zażalenia w sprawie bezczynności organu administracji.
Podobna sytuacja będzie miała miejsce z wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Zwrócić należy uwagę, że organ którego wezwano do usunięcia naruszenia prawa nie ma obowiązku udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. Samo zaś wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie środkiem zaskarżenia otwierającym możliwość wniesienia skargi na bezczynność czy przewlekłość organu do sądu administracyjnego.
Dlatego wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Głównego Geodety Kraju polegająca na brak odpowiedzi tego organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło