IV SAB/Wa 168/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2010 r. sprawy ze skargi R. N. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpoznania wniosku - oddala skargę - Pismem z dnia 5 sierpnia 2010r. R. N. (działający przez profesjonalnego pełnomocnika) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Gospodarki polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku R. N. z dnia 5 lutego 2008r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego w sprawie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa S. położonego w P. przy ul. [...] oraz orzeczenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia [...] lutego 1960r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego ww. przedsiębiorstwa w części dotyczącej nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] stanowiącej działkę nr ew. [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sprawa nie została załatwiona pomimo, że od daty złożenia wniosku upłynęło dwa i pół roku. Wskazano, że organ naczelny trzykrotnie przesuwał termin rozpoznania wniosku i nie wydał w sprawie stosownej decyzji. Dlatego też skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra Gospodarki do wydania orzeczenia rozstrzygającego sprawę w terminie 30 dni od daty zwrotu akt z Sądu. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi wskazując na skomplikowany charakter sprawy i konieczność zgromadzenia dodatkowych dokumentów. Obecna na rozprawie przed Sądem w dniu 20 października 2010r. pełnomocnik Ministra Gospodarki poinformowała, że sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność organu, została załatwiona przez Ministra przez wydanie w dniu [...] października 2010r. stosownej decyzji. Na dowód powyższego pełnomocnik Ministra Gospodarki złożyła do akt sprawy egzemplarz decyzji z dnia [...] października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga R. N. nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skarg i na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest zatem ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a. uznając skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania decyzji (lub postanowienia) w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt i SAB 37/00). Wobec powyższego jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. W niniejszej sprawie skarżący R. N. zarzucił Ministrowi Gospodarki bezczynność polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku z dnia 5 lutego 2008r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Ministra Przemysłu Ciężkiego w sprawie przejęcia na własność Państwa przedsiębiorstwa S. położonego w P. i wniósł o zobowiązanie organu naczelnego do rozpoznania tego wniosku. Należy jednak mieć na uwadze, iż w momencie rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 20 października 2010r. - skargi na bezczynność Ministra Gospodarki - organ ten nie pozostawał już w bezczynności. W dniu [...] października 2010r. Minister Gospodarki po rozpatrzeniu wniosku R. N. wydał w sprawie decyzję administracyjną. Sąd nie mógł zatem uwzględnić skargi na bezczynność Ministra Gospodarki w sytuacji, gdy organ ten wydał decyzję, a zatem załatwił sprawę w rozumieniu art. 35 k.p.a., mimo iż nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów. Nie można bowiem zobowiązywać organu do wydania określonego aktu lub decyzji skoro rozstrzygnięcie w sprawie zapadło przed dniem orzekania przez sąd. Z tych wszystkich względów na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga na bezczynność została oddalona jako bezzasadna.