IV SAB/Wa 168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. U. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. R. U. w piśmie z dnia 13 lutego 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie przez skarżącego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej również ppsa, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie to służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Jeżeli nie ma organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, to stronie przysługuje środek w postaci wezwania organu pozostającego w bezczynności do usunięcia naruszania prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Środki prawne przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. są środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ppsa, które skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność. R. U. skarży do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zatem organu administracji, nad którym nie ma organu wyższego stopnia. Warunkiem skutecznego wniesienia przedmiotowej skargi było więc uprzednie wezwanie Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku. Wyrażone w skardze stanowisko co do braku obowiązku poprzedzenia skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Powołane przez stronę orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostały wydane w odmiennym od aktualnie obowiązującego stanie prawnym. Wskazany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczy natomiast instytucji ponaglenia (w sprawach podatkowych), o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji należało uznać, że R. U. przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ppsa. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.