IV SAB/Wa 1695/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. k.a. z siedzibą w [...] na bezczynność i przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 3 grudnia 2021 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania odpisu z KRS oraz uiszczenie wpisu sądowego, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi powinien uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności. Kwestia reprezentacji osób prawnych w przed sądami administracyjnymi została uregulowana w art. 28 i art. 29 p.p.s.a., z których wprost wynika, że dokonują one czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a podmioty te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest m.in. uiszczenie należnej od tego pisma opłaty (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Lektura akt wskazuje, że wezwanie skutecznie doręczono 16 grudnia 2021 r. Ostatni dzień terminu na wykonanie wezwania przypadał zatem na 23 grudnia 2021 r., jednak upłynął on bezskutecznie. W okresie poprzedzającym wydanie postanowienia nie wpłynęła natomiast żadna korespondencja od strony skarżącej, jak i dotychczas nie odnotowano od niej wpłaty tytułem wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.