IV SAB/Wa 170/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2005 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu 10 października 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2005 r., w którym złożył skargi na Sąd Apelacyjny w W., Sąd Okręgowy w W. i Sąd Rejonowy w P. domagając się zwrotu wpisów sądowych w kwocie 300 zł i zadośćuczynienia w kwocie 30.000 zł. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ..ustawą", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy, tj. na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz na bezczynność w podjęciu innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów i czynności uprawniających - w razie ich niewydania albo niepodjęcia - do wniesienia skargi na bezczynność organu prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia 7 kwietnia 2005 r. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna. toteż Sad odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.