IV SAB/Wa 170/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący W. S. w dniu 11 sierpnia 2010 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarzucając Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi bezczynność w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 10 lutego 2009 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej w B. z dnia [...] kwietnia 1946 r. nr [...] unieważniającego Dokument Nadania Ziemi z dnia [...] kwietnia 1946 r. nr [...], na podstawie którego W. R. przyznano całość gospodarstwa rolnego po N. Z. A. wraz ze znajdującymi się na nim zabudowaniami o pow. 10, 58 ha, położonego w gromadzie M., gmina D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...], w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego, odmówił stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej w B. z dnia [...] kwietnia 1946 r. nr [...]. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżącego z dnia 10 lutego 2009 r. został rozpoznany. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.