IV SAB/Wa 170/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej Z. P. kwotę 100 zł. (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] grudnia 2011 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie północnego wylotu z W. drogi ekspresowej [...] w kierunku B. na odcinku od projektowanej [...] Obwodnicy W. (droga [...]) do obwodnicy R. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że decyzja organu odwoławczego w sprawie została wydana. Przy piśmie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. przesłał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, tj. decyzję z dnia [...] września 2012 r., nr [...] tj. decyzję wydaną po rozpatrzeniu odwołania m.in. Z. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, organ odwoławczy po wniesieniu skargi na bezczynność w dniu 24 sierpnia 2012 r., wydał decyzję, zatem przestał być w bezczynności. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy ([...] września 2012 r.) ustała bezczynność organu, polegająca na nierozpoznaniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. W tej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności (skarga złożona została w organie w dniu 24 sierpnia 2012 r.), a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzekając w pkt 2 sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy zasądzono na rzecz Skarżącego koszty postępowania, na które składała się wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.