IV SAB/Wa 1713/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2022 r. w sprawie ze skargi [...] Sp. komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] na bezczynność i przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] Sp. komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z 26 stycznia 2022 r. wezwała skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków skargi przez odpisu aktualnego z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści wezwania Spółka została pouczona o stanowisku wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów NSA z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi pochyla się bowiem nad wymogami jej dopuszczalności. Materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w art. 28 i art. 29 p.p.s.a., z których wynika, że dokonują one czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a podmioty te mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Lektura akt wskazuje, że wezwanie doręczono 8 lutego 2022 r. Ostatni dzień terminu na wykonanie wezwania przypadał zatem na 15 lutego 2022 r. Skarżąca Spółka nie nadesłała jednak odpisu z KRS. Sąd podziela natomiast stanowisko, że nie ma kompetencji do samodzielnego zweryfikowania umocowania prezesa zarządu do działania w imieniu skarżącej Spółki, pomimo posiadania znajomości numeru w KRS. Pismo z 23 grudnia 2021 r. nie czyniło zadość wcześniejszemu wezwaniu Sądu, jako pismo nadesłane przez osobę nie legitymującą się pełnomocnictwem do reprezentacji przed sądem administracyjnym, a ponadto podpisane w sposób niezgodny z wytycznymi zawartymi w uchwale składu 7 sędziów NSA z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21. Co istotne, Spółka nie kwestionowała prawidłowości wezwania lub sposobu jego doręczenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.