IV SAB/Wa 175/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i R. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącym J. S. i R. S. solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. J. S. i R. S. w dniu 3 września 2012 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosków dotyczących aktualizacji danych w ewidencji gruntów. W dniu 19 lutego 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżących zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi na bezczynność Prezydenta W. w rozpatrywanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania, - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnęli skargę. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że Sąd dopatrzy się, iż jest ono niedopuszczalne, albowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu powołane wyżej negatywne przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. Wobec powyższego na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 cytowanej ustawy (pkt 2 sentencji).