IV SAB/Wa 178/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie wydania wypisu z rejestru ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. Złożonym w Starostwie Powiatowym w L. wnioskiem z dnia 17 czerwca 2009 r. A. B. zwrócił się o wydanie wypisu z rejestru ewidencji gruntów dla działek nr ewid. [...] i [...] z uwzględnieniem zmian danych ewidencyjnych, wynikających z przeprowadzonego rozgraniczenia nieruchomości położonych w S. gmina W., stanowiących działki o nr ewid. [...] i [...] z działką nr ewid. [...], zawartych w operacie [...]. Pismem z dnia 27 lipca 2009 r. Skarżący wezwał Starostę L. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na pozostawaniu w bezczynności w przedmiocie ujawnienia w ewidencji gruntów danych ewidencyjnych wynikających z przeprowadzonego rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi (pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. [...]) poinformowano A. B., iż aktualnie rozpoznawana jest przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. sprawa z wniosku Starosty L. z dnia 22 maja 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] i do czasu jej rozstrzygnięcia, zmiany w operacie ewidencji gruntów obrębu S. nie mogą być dokonane. W związku z powyższym, dnia 4 września 2009 r. A. B. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty L. w sprawie wydania wypisu z rejestru ewidencji gruntów dla działek nr ewid. [...] i [...] z uwzględnieniem zmian danych ewidencyjnych, wynikających z przeprowadzonego rozgraniczenia nieruchomości położonych w S. gmina W., stanowiących działki o nr ewid. [...] i [...] z działką nr ewid. [...]. W odpowiedzi organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez Skarżącego przysługującego mu na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa" środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 ppsa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Regulacje te oznaczają, że jeżeli stronie służą środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nieskorzystanie z tych środków powoduje niedopuszczalność skargi, jako przedwcześnie wniesionej. W przedmiotowej sprawie Skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia nad Starostą, będącym na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 tj. ze zm.) organem administracji geodezyjnej i kartograficznej, jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 cyt. powyżej ustawy). Skarżący winien więc przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa, czyli wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a ewentualnie w następnej kolejności skierować sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Skutkiem niewyczerpania wskazanego trybu jest niedopuszczalność skargi i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa Sąd skargę na bezczynność odrzucił.