IV SAB/Wa 18/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o. o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej P. Sp. z o. o. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. P. Sp. z o. o. z siedzibą w K., działająca przez pełnomocnika adw. P. B., złożyła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], wnosząc o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do niezwłocznego wydania merytorycznej decyzji administracyjnej oraz o zasądzenie od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Następnie, pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. skarżąca P. Sp. z o. o. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej : P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z art. 60 powołanej ustawy P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż złożenie przez skarżącą spółkę P. Sp. z o. o. oświadczenia o cofnięciu skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 60 ustawy P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy P.p.s.a.