IV SAB/Wa 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie załatwienia sprawy postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącemu W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. IV SAB/Wa 18/11 Uzasadnienie Skarżący W. S. pismem datowanym na 4 kwietnia 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 kwietnia 2011 r., cofnął skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie przekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2010 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2008 r. zatwierdzającą przebieg granicy między działką ew. nr [...] a działką ew. nr [...] oraz między działką ew. nr [...] a działką ew. nr [...], położonymi w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd w niniejszej sprawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p. p. s. a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd orzekł w pkt 1 sentencji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p. p. s. a. Postanowienie o kosztach zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p. p. s. a.