IV SAB/Wa 18/14
WyrokWSA w Warszawie2014-04-07
Skład orzekający: Marta Laskowska-Pietrzak, Anna Falkiewicz-Kluj, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Środowiska dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, i czy ta bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził bezczynność Ministra Środowiska w okresie od zwrotu akt przez WSA do wydania merytorycznej decyzji, uznając, że organ nie załatwił sprawy bez zbędnej zwłoki ani w ustawowych terminach, nie informując strony o przyczynach opóźnienia. Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę skomplikowanie sprawy i wcześniejsze rozstrzygnięcia sądów administracyjnych. Z uwagi na wydanie merytorycznej decyzji przez organ, sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zobowiązania do wydania aktu.Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę na bezczynność Ministra Środowiska w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1998 roku, wskazując, że postępowanie toczy się od 2009 roku i pomimo uchylenia przez WSA poprzedniej decyzji organu, nadal nie wydano merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ w odpowiedzi podniósł, że wydał decyzję stwierdzającą nieważność wnioskowanej decyzji. Sąd rozpoznał skargę, oceniając zarzut bezczynności i przewlekłości.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono bezczynność Ministra Środowiska w sprawie rozpoznania wniosku J. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia [...] grudnia 1998 roku, znak [...], uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. Umorzono postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności; 3. Zasądzono od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego J. K. kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej 1. stwierdza bezczynność Ministra Środowiska w sprawie rozpoznania wniosku J. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia [...] grudnia 1998 roku, znak [...] uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego J. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skarżący J. K. skargą z 27 grudnia 2013r. wniósł o:
-zobowiązanie Ministra Środowiska do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia [...] grudnia 1998 r. znak. [...];
-wskazanie, że bezczynność i przewlekłość postępowania nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;
-zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący podał, że postępowanie o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji toczy się od 2009 r. Sprawa była kilkakrotnie przedmiotem rozstrzygnięć organów administracji i sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ostatnim wyrokiem z 17 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/WA 2609/12 uchylił decyzję Ministra Środowiska z [...] września 2012 r, znak: [...] i pomimo wskazań co do dalszego toku postępowania organ nadal nie wydał merytorycznej decyzji. Skutkuje to bezczynnością organu. Skarżący pismem z 17 października 2013 r. wezwał organ, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie zostało doręczone organowi 21 października 2013r. i do daty wniesienia skargi nie została wydana decyzja merytoryczna.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że organ, zgodnie z wytycznymi przeprowadził postępowanie wyjaśniające i w dniu [...] grudnia 2013 r. wydał decyzję stwierdzającą nieważność wnioskowanej decyzji znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Przepisy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., dają stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenie albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a)
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie doszło do bezczynności organu w okresie od zwrotu akt przez WSA w Warszawie czyli od 27 sierpnia 2013 r. Do [...] grudnia 2013 r.tj do wydania merytorycznej decyzji.
Mimo wezwania sądu do przedstawienia dokumentów potwierdzających aktywność organu, tenże, w piśmie z 20 lutego 2014 t (k 19 akt) wskazał, że nie posiada takich dokumentów z uwagi na to, że "postępowanie toczyło się wewnętrznie w Ministerstwie poprzez ponowne przeanalizowanie zebranego materiału oraz zasięgnięcie w trybie roboczym opinii Departamentu Prawnego Ministerstwa a także sprawdzenie zarchiwizowanych dokumentów".
Ocena przedstawionych akt prowadzi do wniosku, że organ nie załatwił sprawy, zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. (bez zbędnej zwłoki) ani w miesięcznym czy dwumiesięcznym terminie o jakim mowa w art. 35 § 3 K.p.a.
Organ, wbrew art. 36 k.p.a. nie informował też strony postępowania o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie o jakim mowa w art. 35 k.p.a. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. organ w postępowaniu, w którym potrzebne jest przeprowadzenie czynności wyjaśniających, ma 1 miesiące na wydanie decyzji administracyjnej. Gdyby sprawa była szczególnie skomplikowana - 2 miesiące.
Wyżej wskazane zaniechanie organu daje podstawy do uznania o jego bezczynności, gdyż organ pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy, nie podejmował w tym czasie czynności celem zakończenia postępowania administracyjnego.
Sąd uznał, jednocześnie, że przewlekłość nie miała charakteru rażącego ponieważ choć, doszło do naruszenia art. 36 K.p.a. to jednak naruszenie to w kontekście wszystkich okoliczności sprawy, w tym rodzaju sprawy i wytycznych WSA nie miało charakteru rażącego.
Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do nałożenia na organ grzywny art. 149 § 2 p.p.s.a z uwagi na to, że była ona przedmiotem wielu rozstrzygnięć organów i sądów co świadczy o znacznym stopniu jej skomplikowania. Sąd, z uwagi na wydanie w dniu 31 grudnia 2013 r. merytorycznej decyzji, umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonanie czynności, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło