IV SAB/Wa 182/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę W dniu 9 grudnia 1999 r. do Ministra Sprawiedliwości wpłynęło pismo K. i R. R. (dalej: skarżący), datowane na dzień 6 grudnia 1999 r. W treści wyżej wskazanego pisma skarżący zawarli "skargę" do Ministra Sprawiedliwości na bezczynność Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w sprawie zapoczątkowanej przez nich pismem z dnia 6 czerwca 1994 r., w której podnosili bezczynność organów administracyjnych w zakresie wykonywania ich obowiązków związanych z rozpatrywaniem sprawy wysypiska odpadów komunalnych w miejscowości W., którego są sąsiadami. W piśmie do ministra wnosili o zobowiązanie NSA do wydania wyroku w ich sprawie. Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości z uwagi na brak reakcji na ich pismo z dnia 6 grudnia 1999 r. Doprecyzowali oni, że skarżona bezczynność NSA dotyczyła braku działań Prezydenta Miasta B. w kwestii wykupu nieruchomości zabudowanej o pow. 5,24 ha w miejscowości W. Gmina S., o która skarżący wnosili w piśmie z dnia 17 października 1991 r. Uzasadniając skargę podkreślili, że od 1999 r. organ administracyjny nie załatwił sprawy. W odpowiedzi na skargę z dnia 8 sierpnia 2013 r. Minister Sprawiedliwości poinformował, że pismo skarżących z dnia 6 grudnia 1999 r. zostało przekazane do właściwego ośrodka NSA w dniu 15 grudnia 1999 r., o czym zostali poinformowani pismem nr [...]. Minister Sprawiedliwości dopełnił swoich obowiązków wynikających z działu VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - dalej k.p.a.] i nie pozostaje on w bezczynności, jak twierdzą skarżący. Ponadto zauważył, że z uwagi, że sprawa ta podlegała załatwieniu według przepisów o postępowaniu w sprawach skarg i wniosków, nie należy ona do kompetencji sądów administracyjnych i jako taka powinna ulec odrzuceniu. Jak podkreśla w uzasadnieniu, tryb skargowy jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną jaką jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do jej rozpoznania. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw. Sąd podziela zdanie Ministra Sprawiedliwości, że jego odpowiedź na korespondencję skargową nie jest, innym niż decyzja i postanowienie, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wymienionym w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że działalność organów administracji publicznej określona w Dziale VIII k.p.a. nie znajduje się w katalogu spraw, które sądy administracyjne mogą rozpoznawać. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że pismo skarżących, nadane w dniu 6 grudnia 1999 r. nosiło charakter pisma, którego rozpoznawanie zostało uregulowane w Dziale VIII K.p.a. W związku z tym, skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, dotycząca rozpoznawania tego pisma, nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji