IV SAB/Wa 186/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. A. w W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego M. S. A. w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. S. A. w W. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ręcznej samoobsługowej myjni samochodowej wraz ze stanowiskami czyszczenia wnętrz i drobnych napraw samochodów oraz na rozbudowie myjni samochodowej na działce ew. nr [...] w obrębie [...] w W., stanowiącej teren zamknięty. Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł. Po wniesieniu skargi na bezczynność organu Minister Infrastruktury rozpatrzył odwołanie od powyższej decyzji wydając w dniu [...] października 2010 r. decyzję o utrzymaniu jej w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wydanie przez organ wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] października 2010 r. Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tej przyczyny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 161 § 2 p. p. s. a. orzeczono w pkt 1 sentencji o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego. Zgodnie z art. 201 § 1 p. p. s. a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p. p. s. a. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 201 § 1 p. p. s. a.