IV SAB/Wa 192/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień sądu rejonowego postanawia: odrzucić skargę. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w Z. [...]: 1. z dnia [...] listopada 2002 r., sygn. akt [...], w którym Sąd uznał pozew o sprostowanie protokołu powypadkowego dotyczącego wypadku przy pracy z dnia [...] listopada 2001 r. za niedopuszczalny, 2. z dnia [...] września 2004 r., sygn. akt [...], w którym Sąd uznał pozew z dnia [...] września 2004 r. za odwołanie od decyzji ZUS z dnia [...] lutego 2003 r. oraz 3. z dnia [...] października 2004 r., sygn. akt [...], w którym Sąd uznał pozew za odwołanie od decyzji ZUS o odmowie przyznania odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy z dnia [...] listopada 2001 r. We wszystkich powyższych sprawach Sąd Rejonowy w Z. uznał się za niewłaściwy i sprawę przekazał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziału w W. - Inspektoratu w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w wydaniu: 1) decyzji administracyjnych; 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. W związku z powyższym należy wskazać, że skarżący zarzuca ZUS bezczynność w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w Z. Jednostki organizacyjne ZUS na podstawie art. 476 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. nr 43, poz. 296 ze zm.), zwanej dalej "K.p.c.", są organami rentowymi. W przypadku pierwszego z postanowień Sądu Rejonowego w Z. (z dnia [...] listopada 2002 r.) zapadłego wskutek wniesienia pozwu o sprostowanie protokołu powypadkowego ZUS nie jest właściwy do wydania decyzji o jego sprostowaniu, gdyż nie należy ona do spraw, o których mowa w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.), zwanej dalej "u.s.u.s.". W aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że tego typu sprawy należą do właściwości sądów powszechnych (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt II PZP 14/05, opubl. w OSNP 2006/15-16/228; wyrok SN z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II PK 282/08, opubl. w OSNP 2011/1-2/7). Skoro ZUS nie jest właściwy do wydania takiej decyzji, nie jest też dopuszczalne rozpoznanie skargi na jego bezczynność w jej wydaniu. Jeżeli zaś chodzi o dwa kolejne postanowienia Sądu Rejonowego w Z. (z dnia [...] września 2004 r. i z dnia [...] października 2004 r.), to należy wskazać, że pozwy w tych sprawach zostały uznane przez ten Sąd za odwołania od decyzji ZUS (odpowiednio od decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. oraz od decyzji o odmowie przyznania odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy z dnia 30 listopada 2001 r.). Zgodnie z art. 83 § 2 "u.s.u.s." od decyzji ZUS przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach K.p.c. ZUS w trybie art. 4779 § 2 K.p.c. może uznać odwołanie w całości za słuszne i w tym przypadku może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję, a odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu. Jeśli tego nie uczyni, przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu (powszechnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych). Z materiału znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ przekazał odwołania wraz z aktami do sądu powszechnego, jednak analiza tych postępowań wykracza poza zakres właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.