IV SAB/Wa 192/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. C. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień sądu rejonowego postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. A. C. złożył w dniu 27 lutego 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata). Wniosek ten złożył do sprawy o sygn. akt IV SAB/Wa 192/13, dotyczącej skargi na bezczynność ZUS w wykonaniu prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w Z. w sprawie sprostowania protokołu powypadkowego i przyznania odszkodowania za wypadek przy pracy. Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została opisana w druku urzędowym PPF oraz w złożonym na żądanie referendarza sądowego dodatkowym oświadczeniu. Z treści tych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Żona skarżącego otrzymuje zasiłek stały w wysokości 381 zł. miesięcznie i jest to jedyny dochód, jaki uzyskuje dwuosobowa rodzina. A. C. jest bezrobotny od 6 lipca 2010r., od 13 lipca 2011r. nie pobiera zasiłku. Rodzina posiada ½ domu położonego w Z. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony skarżącej bezczynność ZUS dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona zobowiązana jest udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, tj. opłat sądowych i wydatków sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika (art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skarżący w swym wniosku podał, że jedyny dochód jaki otrzymuje jego dwuosobowa rodzina wynosi 381 zł. Strona nie wyszczególniła dokładnych wydatków jakie zobowiązana jest ponosić w skali miesiąca. Ponieważ wnioskodawca zamieszkuje we własnym lokalu (domu), do wydatków koniecznych oprócz wydatków na żywność należy zaliczyć opłaty za energią elektryczną, gaz, wodę oraz ścieki. Strona oświadczyła także, że nie uzyskuje żadnych innych świadczeń z pomocy społecznej oraz innej pomocy o charakterze publicznym. Nie korzysta także z pomocy rodziny i znajomych. Zdaniem referendarza, tak opisanych okoliczności majątkowych nie sposób uznać za wiarygodnych. Jako uzasadnione wypada uznać podejrzenie, że podane przez stronę wysokości dochodów nie odpowiadają rzeczywistym zasobom majątkowym. Po podziale zadeklarowanych dochodów rodziny okazuje się, że wydatki dzienne na członka gospodarstwa domowego w skali miesiąca wynoszą ok. 6,30 zł. Realne koszty utrzymania osoby fizycznej, przy obecnych cenach zakupu żywności niezbędnej dla prawidłowej egzystencji, a także innych niezbędnych do życia środków, drastycznie przekraczają tak obliczoną wysokość. Jeżeli strona rzeczywiście miałaby utrzymywać się wyłącznie dzięki dochodom z renty, to podjęłaby starania się o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej (pieniężnych lub niepieniężnych). Jednakże strona oświadczyła wyraźnie, iż nie czerpie żadnych innych korzyści z pomocy społecznej. Ponieważ skarżący oprócz kwoty podanej we wniosku nie wskazał żadnych innych dochodów, jego oświadczenie nie może zostać uznane za odpowiadające rzeczywistości. Za odmową wiarygodności przemawiają w niniejszej sprawie względy doświadczenia życiowego, które nakazują przyjąć, że w sytuacji braku niezbędnych środków do życia, a także niekorzystania z pomocy najbliższej rodziny, obywatel zwraca się o pomoc do instytucji publicznych. Odmawiając przyznania prawa pomocy nie można pominąć, że w dniu 13 lutego 2014r. skarżący wpłacił na rachunek bankowy kwotę 600 zł. Ten przelew świadczy o posiadaniu przez rodzinę skarżącego innych jeszcze źródeł dochodów. Na podstawie analizy przesłanego wyciągu z rachunku bankowego ustalono ponadto, że skarżący otrzymał odszkodowanie za wypadek przy pracy (w wysokości 5485,89 zł.) i środki te wypłacił z konta w ciągu kolejnych dwóch dni. Za uwzględnieniem wniosku skarżącego nie może również przemawiać jego przekonanie o zasadności skargi. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy Sąd poddaje bowiem analizie sytuację materialną strony wnioskującej o prawo pomocy, nie zaś jego argumentację zawartą w skardze. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.