IV SAB/Wa 197/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na pismo strony postanawia: odrzucić skargę S. M. wniósł skargą na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na pismo z 25 sierpnia 2006r. zatytułowane "wezwanie" do wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z [...] lutego 2005r., sygn. akt [...] przez wydanie decyzji przyznającej pełną rentę rolniczą w terminie 14 dni oraz wypłacenia wszystkich bezprawnie zabranych pieniędzy z renty wraz z odsetkami". Skarżący podniósł, iż owo "wezwanie" zostało zignorowane przez adresata" i do momentu wniesienia skargi pozostawione bez odpowiedzi. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - w odpowiedzi na skargę - wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podał, iż żądanie wypłaty części uzupełniającej renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy zawarte w "wezwaniu" z 25 sierpnia 2006r. skarżący wiąże z wyrokiem Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z [...] lutego 2005r., sygn. akt jak wyżej, którym uchylono wyrok sądu pierwszej instancji w pkt I oraz decyzję Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] kwietnia 2003r. w pkt II dotyczącym zawieszenia 100 % części uzupełniającej świadczenia i w tym zakresie przekazano do ponownego rozpoznania. Wobec takiej treści wyroku [...] maja 2005r. organ rentowy wydał decyzję odmawiającą skarżącemu wypłaty części uzupełniającej renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, po której skarżący złożył cztery kolejne skargi i uzyskał na nie odpowiedź organu. Nadto od wymienionej decyzji wniósł odwołanie i sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. W tej sytuacja - zdaniem organu - skarga na jego bezczynność jest niezasadna. Dalej organ podkreślił, iż żądania zawarte w skardze nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego, jako że w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych przewidziano drogę postępowania cywilnego. Sąd zważył co następuje: Jak wynika z przedstawionych wyżej twierdzeń skarżącego Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie udzielił mu odpowiedzi na pismo z 25 sierpnia 2006r., nazwane przez niego "wezwaniem" m. in. do wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z [...] lutego 2005r., sygn. [...] i wypłacenia wszystkich bezprawnie zabranych mu pieniędzy z jego renty", zatem -jego zdaniem -pozostaje w bezczynności. W ocenie Sądu nawet gdyby przyjąć, iż sytuacja takowa miała faktycznie miejsce - czemu zaprzecza organ, twierdząc iż udzielił skarżącemu odpowiedzi na cztery kolejne jego skargi - to i tak przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego nie można określić mianem bezczynności organu administracji publicznej, na którą przysługiwałaby skarga na bezczynność, tym samym objąć zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. Po pierwsze uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) . oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Po drugie kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego artykułu, tj. w sprawach w których są wydawane decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący uważa, iż organ pozostaje w bezczynności, albowiem nie odpowiedział na jego "wezwanie". Natomiast o bezczynności organu - jak wynika z przytoczonej regulacji prawnej - można mówić tylko wyłącznie w sytuacji, gdyby sporne pismo było podaniem złożonym w sprawie, w której organ byłby zobowiązany wydać decyzję, postanowienie, czy inny akt lub podjąć czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tego nie czynił. Tymczasem intencją żądania strony - jak wynika z treści skargi - było tylko uzyskanie odpowiedzi organu na pismo z 25 sierpnia 2006r. Zaś odpowiedź organu na pismo skarżącego z 25 sierpnia 2006r. w żadnej mierze nie byłaby aktem administracyjnym, ani też czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Tak więc skoro działanie organu powzięte w powyższym zakresie nie podlegałoby kontroli sądu administracyjnego, to i skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna. Nadto, podkreślenia wymaga fakt, iż nawet w sytuacji, w której organ byłby zobowiązany do wydania aktu lub dokonania innej czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a. i nie podejmowałby żadnych w tym kierunku działań, to i tak S. M. skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego by nie przysługiwała. Z akt sprawy bowiem wynika, iż pismo skarżącego z dnia 25 sierpnia 2006r. ma związek ze sprawą, której przedmiotem jest żądanie wypłaty części uzupełniającej renty rolniczej i wbrew twierdzeniom skarżącego sprawa ta jest w toku. W chwili obecnej zawisła przed Sądem Okręgowym W. w W., [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt [...], na skutek odwołania się skarżącego od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] maja 2005r., znak [...], wydanej po wyroku Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W., [...] Wydział z [...] lutego 2005r., sygn. akt [...], którego niewykonanie zarzuca skarżący organowi w piśmie z 25 sierpnia 2006r. (dowód: akta sprawy [...]). Powyższe dowodzi, iż jest to sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, w której wniesiono odwołanie od decyzji organu rentowego do sądu powszechnego (art. 476 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego -zwanej dalej: K.p.c. (Dz.U. nr 43, poz. 296, ze zm.) i postępowanie w tych sprawach reguluje art. 4778 - 47716 K.p.c. Innymi słowy jest to sprawa cywilna (art. 1 K.p.c), a do rozpoznawania spraw cywilnych jak już wyżej zauważono - stosownie do art. 2 § 1 K.p.c. - powołane są sądy powszechne, a nie sądy administracyjne. Zauważenia wymaga też, iż przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się także sprawy wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie (art. 476 § 3 K.p.c). W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz § 3 P.p.s.a. odrzucić.