IV SAB/Wa 2/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 8 grudnia 2004r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nieważności decyzji Nr [...] Wójta Gminy D. z dnia [...] sierpnia 2003r., ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na wykonaniu uzupełniającej zabudowy regulacji rzeki B. – I etap zabezpieczenia przeciwpowodziowego, położonej we wsi K.. Następnie pismem z dnia 2 lutego 2005r. strona skarżąca cofnęła przedmiotową skargę, wskazując w uzasadnieniu wniosku, że w dniu 23 grudnia 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało Postanowienie o numerze [...], w wyniku czego organ nie pozostaje już w bezczynności. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach cofniecie skargi wiąże Sąd a postępowanie umarza się. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.