IV SAB/Wa 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi E. Z. i J. Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku E. Z. i J. Z. z dnia 8 lipca 2002 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2002 r. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżących E. Z. i J. Z. kwotę 374 (trzysta siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) E. Z. i J. Z. reprezentowani przez adwokata M. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] marca 1959 roku Nr [...] utrzymującego w mocy orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia [...] czerwca 1957 roku Nr [...] w przedmiocie przejścia na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego W. Z. o powierzchni około 13,982 ha położonego we wsi K. W skardze podniesiono, iż postępowanie nieważnościowe w sprawie niniejszej toczy się od 1994 r., na skutek zaś wniosku z dnia [...] lipca 2002 r. o ponowne rozpoznanie sprawy strona nie uzyskała jakiejkolwiek decyzji. Wskazując na powyższe strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do merytorycznego rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w terminie 30 dni oraz zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, wskazując na zaistniałe wątpliwości w zakresie przymiotu strony i konieczność ustalenia na podstawie postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku, następców prawnych W. Z. - byłego właściciela przejętego gospodarstwa. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie nastąpi niezwłocznie po nadesłaniu przez zainteresowanych stosownych postanowień spadkowych. Ponadto organ wskazał, iż opóźnienie w wydaniu decyzji spowodowane było dużą ilością napływających do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi spraw w zakresie rewindykacji nieruchomości. Na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotychczas nie rozpoznał ponownie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a, więc m, in. w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexisnexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej — nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] marca 1959 roku, utrzymującego w mocy orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia [...] czerwca 1957 roku o przejściu z mocy prawa na własność Skarbu Państwa, gospodarstwa rolnego W. Z. o powierzchni około 13,82 ha położone we wsi K. Bezspornym jest również, iż skarżący w dniu [...] lipca 2002 r. złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również to, że sprawa nie została zakończona, ani poprzez wydanie decyzji administracyjnej, ani w innej formie przewidzianej prawem. Odnosząc się do argumentu organu, iż wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie może nastąpić dopiero po nadesłaniu przez skarżących odpisów lub uwierzytelnionych notarialnie kopii postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po W. Z. wskazać należy, iż żądane przez organ postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku znajduje się — co najwyraźniej umknęło uwadze organu - w nadesłanych przez organ do Sądu aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy. Wskazać należy także, iż wystosowane przez organ do skarżących wezwanie do nadesłania odpisów lub uwierzytelnionych notarialnie kopii postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku nastąpiło po siedmiu latach od złożenia przez skarżących wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i to dopiero po wniesieniu przez nich skargi na bezczynność organu. Z odpowiedzi na skargę z dnia [...] stycznia 2010 r. wynika również, iż organ do dnia udzielenia odpowiedzi nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie, wskazując, iż opóźnienie w wydaniu decyzji spowodowane było dużą ilością napływających do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi spraw w zakresie rewindykacji nieruchomości, W ocenie Sądu argumentacja organu, wskazująca na dużą ilość spraw, nie może stanowić podstawy do przedłużenia ustawowego terminu do rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w art. 36 K.p.a. Tego rodzaju okoliczności nie można bowiem zakwalifikować jako opóźnienia organu spowodowanego przyczynami od niego niezależnymi (art. 35 § 5 K.p.a.). Kwestia braku odpowiedniej obsady etatowej i problemy wewnętrzne organu administracji publicznej związane z realizacją zadań ustawowych nie mogą rodzić negatywnych skutków dla strony, także w sferze terminów załatwiania sprawy (por. wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1999 r., sygn. akt V SAB 147/99, LEX nr 50019). W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżących z dnia [...] lipca 2002r. W ocenie Sądu podnoszone przez organ trudności w zgromadzeniu materiału dowodowego nie mogą ekskulpować organu orzekającego od zarzutu przewlekłości postępowania w sytuacji, gdy od złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynęło ponad siedem lat, zaś czynności zmierzające do potwierdzenia praw spadkowych skarżących zostały podjęte przez organ dopiero po wniesieniu skargi na jego bezczynność. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, zasądzając jednocześnie na rzecz skarżących -zgodnie z art. 200 p.p.s.a.-zwrot kosztów postępowania sądowego.