IV SAB/Wa 20/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron,, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. P. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie utrwalenia stałych punktów granicznych w terenie p o s t a n a w i a odrzucić skargę IV SAB/WA 20/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 6 grudnia 2005 r. Wspólnota Mieszkaniowa ulica P., działając z upoważnienia właścicieli lokali mieszkalnych złożyła, skargę na "bezczynność i uchylanie się Wojskowej Agencji Mieszkaniowej" od obowiązku wyznaczenia i utrwalenia stałych punktów granicznych (w sposób trwały) związanych ze sprzedanymi nieruchomościami położonymi przy ulicy P. w W. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa uchyla się od obowiązku utrwalenia w terenie stałych punktów granicznych sprzedanych działek związanych z nieruchomościami położonymi przy ulicy P. Organy podległe Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie wykonują jego poleceń w przedmiotowym zakresie. Skargi przesyłane na ręce Prezesa WAM i Ministra Obrony Narodowej nie odniosły żadnego rezultatu. Brak wytyczenia stałych punktów granicznych (w sposób trwały) sprzedanych działek wywołuje wątpliwości co do rzeczywistego obszaru nieruchomości, za który Wspólnoty ponoszą odpowiedzialność oraz utrudnia podejmowanie przedsięwzięć inwestycyjnych na tym terenie. Po licznych interwencjach Wojskowa Agencja Mieszkaniowa rozpoczęła wyznaczanie działek geodezyjnych, ale przedsięwzięć tych nie zakończyła. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, iż okoliczności sprawy wskazują na to, że przedmiotem działań Wspólnoty Mieszkaniowej jest rozgraniczenie nieruchomości. Czynności te mieszczą się merytorycznie w rozdziale VI ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz.1086 z późn.zm.). Z tego tytułu skarga winna być skierowana przeciwko Prezydentowi W., nie zaś przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Powołując się na powyższe, Prezes Agencji wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art.8 ust.3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2005 r., Nr 41, poz.398 z późn.zm.), zwanej dalej "ustawą", Wojskowa Agencja Mieszkaniowa jest państwową osobą prawną. Zgodnie z art.10 ustawy organami Agencji są Rada Nadzorcza, Prezes, dyrektorzy oddziałów regionalnych. Zgodnie z art.l3 ust.5, 6 i 7 ustawy: 1) Prezes Agencji oraz dyrektorzy oddziałów regionalnych i innych jednostek organizacyjnych Agencji wykonują zadania własne oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, 2) w ramach wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej Prezes Agencji i dyrektorzy oddziałów regionalnych Agencji wydają decyzje administracyjne w sprawach określonych w przepisach ustawy, na zasadach i w trybie określonym w k.p.a., 3) Prezes Agencji jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów k.p.a. w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji, a Minister Obrony w stosunku do Prezesa Agencji. W świetle powyższego skargę złożoną w niniejszej sprawie, w której skarżąca zwracała się do dyrektora oddziału regionalnego Agencji oraz do jej Prezesa, Sąd traktuje jako złożoną ostatecznie na bezczynność Prezesa Agencji. Zgodnie z art. 3§2 pkt 8 p.p.s.a. bezczynność organu administracji może polegać na: 1) niewydaniu decyzji administracyjnej; 2) niewydaniu postanowienia, na które służy zażalenie albo postanowienia kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) niewydaniu postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) niewydaniu innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub niewykonaniu czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu wskazany przez skarżącą przedmiot zaniechania organów Agencji (utrwalenie w terenie stałych punktów granicznych sprzedanych działek związanych z nieruchomościami położonymi przy ulicy P. nie odpowiada żadnemu ze wskazanych wyżej rodzajów bezczynności. W szczególności utrwalenia punktów granicznych nie można potraktować jako czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Czynność, o której mowa w art.3§2 pkt 4 p.p.s.a nie została przez ustawodawcę zdefiniowana. Należy jednakże przyjąć, iż czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jest czynność prawna (nie będąca aktem prawnym), do dokonania której umocowany został konkretny organ. Czynności takie to przede wszystkim czynności materialno – techniczne, w tym takie, jak np. czynność zameldowania, ustalenie opłaty za zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, czynność udostępnienia lub odmowy udostępnienia dokumentacji medycznej zbiorczej pacjentowi publicznego zakładu opieki zdrowotnej (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005 str.62) W świetle powyższego nie ulega w ocenie Sądu wątpliwości, iż utrwalenie punktów granicznych nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej. Po pierwsze jest to czynność o charakterze faktycznym a nie prawnym, po drugie wykonuje ją nie organ administracji a geodeta. Przedmiotem żądania skarżącej skierowanego do organów Agencji było zatem spowodowanie przez nią utrwalenia punktów granicznych (zlecenie wykonania tej roboty podmiotowi wyspecjalizowanemu). W ocenie Sądu egzekwowanie tego żądania w drodze skargi na bezczynność organu administracji nie jest możliwe. Z cytowanych wcześniej przepisów ustawy z 1995 r. wynika, iż z ustrojowego punktu widzenia Agencja (podobnie jak jej organy) działają w dwóch różnych reżimach prawnych. Po pierwsze, Agencja jest jednostką organizacyjną wyposażoną w osobowość prawną (osobą prawną), umocowaną do uczestniczenia we własnym imieniu w obrocie cywilnoprawnym (organy Agencji działają w tym zakresie, jako organy osoby prawnej). Po drugie, organy Agencji mają ściśle reglamentowane kompetencje administracyjnoprawne (działają także jako organy administracji publiczne). Dychotomia ta ma w ocenie Sądu podstawowe znaczenie dla wyjaśnienia istoty sprawy. Z korespondencji zgromadzonej w aktach sprawy, jak i ze skargi wynika bowiem, iż skarżąca domaga się od organów Agencji określonego działania na tej podstawie, iż w ocenie skarżącej obowiązek utrwalenia punktów granicznych obciąża Agencję jako zbywcę nieruchomości sprzedanej (wraz z lokalami) członkom Wspólnoty Mieszkaniowej. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa wychodzi zatem z założenia, iż były właściciel nieruchomości winien wywiązać się ze swoich obowiązków wobec nabywców. Tego rodzaju roszczenie nosi znamiona roszczenia cywilnoprawnego, wynikającego ze stosunku prawnego zaistniałego pomiędzy podmiotami prawa cywilnego (Agencji oraz członkami Wspólnoty), którego należałoby dochodzić przed sądem powszechnym, nie zaś roszczenia admistracyjnoprawnego, którego można by dochodzić przed Prezesem Agencji działającym jako organ administracji. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak na wstępie.