IV SAB/Wa 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie bezczynności w sprawie rozpoznania odwołania postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej K. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca K. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] stycznia 2010 r. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania jej odwołania z dnia [...] lipca 2008 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] stwierdzającej, że nieruchomość określana jako zespół dworsko – pałacowy w R., oznaczona w ewidencji gruntów gminy R. jako działki nr [...] o łącznej powierzchni 10,7959 ha oraz młyn w R. usytuowany na działce nr [...] o powierzchni 0,3500 ha podpada pod działanie dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał ponadto, iż decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...], wydaną w wyniku rozpoznania odwołania skarżącej, utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznał odwołanie skarżącej od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszej decyzji ustała bezczynność organu, bowiem odwołanie skarżącej z dnia [...] lipca 2008 r. zostało rozpoznane. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.