IV SAB/Wa 20/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 12 stycznia 2013 r. skarżący J. R. złożył skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 26 czerwca 2012 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] o odmowie wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o umorzenie postępowania, poinformował Sąd, że po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność, organ wydał postanowienie kończące postępowanie w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...], rozpoznał wniosek skarżącego i orzekł o umorzeniu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. został rozpoznany. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.