IV SAB/Wa 21/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2012 r. sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku zobowiązuje Starostę Powiatu W. do rozpoznania wniosku J. D. z dnia 3 grudnia 2009 r. o nieodpłatne przeniesienie własności nieruchomości w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Pismem z dnia 12 stycznia 2012r. J. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 3 grudnia 2009r. (data wpływu do organu) o nieodpłatne przeniesienie własności nieruchomości o pow. 0,3 ha położonej we wsi R., gmina T. powiat [...] oznaczonej jako działka nr ewid nr [...]. Stan przedmiotowej sprawy przedstawia się następująco. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Starosty W. z dnia [...] października 2010r., którą odmówiono J. D. nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości o pow. 0,3 ha położonej we wsi R. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W związku z faktem, że Starosta W. nie załatwił sprawy w ciągu kolejnych pięciu miesięcy od uchylenia decyzji przez SKO, J. D. wystąpiła do Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy przez Starostę. W wyniku złożonego przez skarżącą zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. uznało zażalenie na bezczynność Starosty W. za uzasadnione i wyznaczyło organowi termin załatwienia wniosku skarżącej do dnia 31 marca 2011 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. D. wskazała, że Starosta W. pozostaje w bezczynności, ponieważ jej wniosek nie został załatwiony. W odpowiedzi na skargę Starosta W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że w dacie złożenia skargi nie minął jeszcze termin wyznaczony przez Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc m.in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie treścią art. 35 kpa. organy administracji publicznej obwiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym nie później niż w terminie jednego miesiąca, gdy chodzi o sprawę wymagającą postępowania wyjaśniającego, w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania, gdy chodzi o sprawę szczególnie skomplikowaną, zaś w postępowaniu odwoławczym w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania odwołania. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 1987 r, SAB 23/87 (ONSA 1988, nr 1, poz. 13) przyjął, że z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest, czy organ ten nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla załatwienia sprawy. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Starosty W. z dnia [...] października 2010r., którą odmówiono J. D. nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości o pow. 0,3 ha położonej we wsi R. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponieważ Starosta W. nie załatwił sprawy w ciągu kolejnych pięciu miesięcy od uchylenia decyzji przez SKO, J. D. wystąpiła do Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy przez Starostę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011r. uznało zażalenie strony na bezczynność Starosty W. za uzasadnione i wyznaczyło organowi termin załatwienia wniosku skarżącej do dnia 31 marca 2011r. Uznać jednak należy, że data została zapisana błędnie i chodziło o 31 marca 2012r. Kwestia ta nie ma jednak znaczenia gdyż sprawa nie została załatwiona do czasu wniesienia skargi do Sądu. Podkreślić również trzeba, że Sąd rozpoznając skargę na bezczynność bada stan na dzień wyrokowania. Sąd ustalił, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie wniosek skarżącej z dnia 3 grudnia 2009r. o nieodpłatne przeniesienie własności nieruchomości o pow. 0,3 ha położonej we wsi R. nie został załatwiony. Rozpoznając w przedstawionej sytuacji faktycznej skargę na bezczynność organu w świetle powołanych powyżej wywodów należy stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd nie uznał, że bezczynność organu nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Nie można zgodzić się jednak ze stanowiskiem organu, aby istniały przesłanki do uznania, że okoliczności niezależne od niego spowodowały niemożność zakończenia sprawy i załatwienia wniosku. Organ po uchyleniu jego wcześniejszej decyzji przez SKO miał w swojej dyspozycji akta sprawy i mógł zakończyć postępowanie jednak podejmowane czynności były bezskuteczne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. doz. 1270 ze zm.).