IV SAB/Wa 212/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 100 (sto) zł na rzecz skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca K. N., działając przez pełnomocnika profesjonalnego adw. L. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 października 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpatrzenia w ustawowym terminie wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał decyzję Znak: [...], którą uchylił decyzję własną z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz stwierdził nieważność orzeczenia Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] kwietnia 1949 r. nr [...] uznającego, że stanowiąca dawną współwłasność J. i W. małżonków S. nieruchomość ziemska pn. "K." o pow. 56,7246 ha podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 pkt e) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej . Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do rozpoczęcia sprawy. W dacie orzekania bezczynność została zatem usunięta poprzez wydanie decyzji, co oznacza bezprzedmiotowość badania przez Sąd zasadności złożonej skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04, niepublikowane). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.