IV SAB/Wa 214/07

WyrokWSA w Warszawie2008-06-20

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Jakub Linkowski, Marta Laskowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Starosta Powiatu W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku P. L. z dnia (...) stycznia 2006 roku w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest zasadna, gdy organ ten w prawnie ustalonym terminie nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub nie zakończy postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu. W rozpoznawanej sprawie Starosta Powiatu W. nie rozpoznał wniosku P. L. złożonego w dniu 31 stycznia 2006 r. w ustawowym terminie, co uzasadnia zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w określonym terminie.
Stan faktyczny
P. L. złożył skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 31 stycznia 2006 r. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów. Pomimo wyznaczenia terminu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, organ nie rozpoznał wniosku. Starosta Powiatu W. tłumaczył zwłokę względami proceduralnymi związanymi z koniecznością kontaktu ze stroną zamieszkałą w USA.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Starostę Powiatu W. do rozpoznania wniosku P. L. z dnia (...) stycznia 2006 roku w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Zasądzono od Starosty Powiatu W. na rzecz skarżącego P. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 20 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2008 roku sprawy ze skargi P. L. na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje Starostę Powiatu W. do rozpoznania wniosku P. L. z dnia (...) stycznia 2006 roku w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. zasądza od Starosty Powiatu W. na rzecz skarżącego P. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 4 maja 2007 r. skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie nierozpoznania w terminie wniosku skarżącego w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek w niniejszej sprawie został złożony w dniu 31 stycznia 2006 r. Z uwagi na zwłokę w rozpoznaniu sprawy złożone zostało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) wyznaczył termin załatwienia sprawy. Skarżący wniósł również o zobowiązanie Starosty Powiatu W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu W. przesłał Uchwałę Rady Powiatu W. z dnia (...) sierpnia 2007 r. Nr (...) W uzasadnieniu uchwały podano, że długotrwałość postępowania spowodowana jest względami proceduralnymi bowiem jedna ze stron postępowania mieszka na Hawajach, w USA. Jednocześnie podkreślono w uchwale, że po uzyskaniu zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia, będzie możliwe wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). W rozpoznawanej sprawie istnieje stan bezczynności Starosty Powiatu W. polegający na nierozpoznaniu wniosku złożonego przez P. L. w dniu 31 stycznia 2006 r. Podkreślić należy, że postanowieniem z dnia (...) listopada 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) wyznaczył organowi 30 - dniowy termin na rozpoznanie wniosku P. L. W ocenie Sądu argumentacja organu podniesiona w odpowiedzi na skargę jest nieprzekonywująca. Organ zwrócił się do strony zamieszkałej w USA dopiero w dniu 3 sierpnia 2007 r., a więc po ponad roku od złożenia wniosku przez P. L. Wcześniej jedyną czynnością było wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania w dniu (...) lipca 2006 r., uchylone postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) września 2006 r. Skoro, jak wynika z powyższego, organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, ani też nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy. Na marginesie podkreślić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy w niniejszej sprawie do uznania - czego domaga się skarżący - że Starosta Powiatu W. jest winnym świadomego rażącego naruszenia prawa oraz nie może zobowiązać organu do ustalenia i podania przyczyn i osób winnych naruszenia postanowień art.35 i 36 kpa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło