IV SAB/Wa 215/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. G. na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 27 września 2013 r. B. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej polegającą na odmowie podjęcia działań, polegających na przejęciu na rzecz Skarbu Państwa części działek będących własnością skarżącej, na których płynie rzeka. Jednocześnie skarżąca wskazała, że wnosi o potraktowanie pierwszej skargi na bezczynność organu jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi podlegają odrzuceniu bowiem przed ich wniesieniem nie wyczerpano przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami tej ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro przedmiotem skarg w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, zatem przed ich wniesieniem do Sądu Administracyjnego należało wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Należy mieć na względzie, że skarga identycznej treści była już przedmiotem kontroli Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 47/13 oddalił skargę B. G. na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie rozpoznania wniosku. Sąd w tamtym postępowaniu potraktował pismo skarżącej z dnia 4 stycznia 2013 r. jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i uznał skargę za dopuszczalną. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca nie wezwała skarżonego organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy bowiem mieć na względzie, że wyczerpanie środków zaskarżenia – czyli w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - otwiera drogę do rozpoznania skargi przez Sąd i dotyczy tylko tej konkretnej sprawy. W skargach dotyczących bezczynności organu nie można mówić, o powadze rzeczy osądzonej, wobec tego strona skarżąca, która nadal twierdzi, że organ administracji publicznej dalszym ciągu pozostaje w bezczynności może zainicjować na nowo postępowanie, prowadzące do ponownej kontroli przez Sąd ewentualnej bezczynności organu. W tym celu musi ponownie wyczerpać przysługujące środki zaskarżenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 stycznia 2013 r. B. G. wyczerpała środki zaskarżenia i tym samym umożliwiła rozpoznanie jej skargi lecz z dnia 19 lutego 2013 r., co uczynił Sąd w sprawie o sygn. IV SAB/Wa 47/13. Decydując się natomiast na wystąpienie z ponowną skargą na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej winna ponownie wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skargę należało uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.