IV SAB/Wa 22/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i M. B. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie wniosku o wydanie odpisu pisma p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć s k a r g ę J. i M. B. 16 stycznia 2009r. wnieśli skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie "załatwienia" wniosku z [...] października 2008r. o wydanie z akt postępowania odpisu pisma stanowiącego odpowiedź H. i B. S. na pismo organu z [...] października 2008r. W skardze podano, iż pismem z [...] października 2008r. organ odpowiedział na powyższy wniosek skarżących stwierdzając, iż "nie otrzymają żądanego pisma". W tej sytuacji skarżący pismem z [...] listopada 2008r. złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy przez organ. W odpowiedzi otrzymali od Głównego Geodety Kraju pismo z [...] grudnia 2008r. z informację, iż "stanowisko zawarte w piśmie z [...] października 2008r. jest ostateczne". Ostatecznie więc strony w skardze podniosły, iż załatwienie ich wniosku o wydanie z akt postępowania odpisu pisma, w postaci zwykłej odpowiedzi bez powołania się na przepisy prawa i bez dania stronie możliwości zaskarżenia stanowiska urzędu, z którym wnioskodawca nie zgadza się, jest naruszeniem przez Głównego Geodetę Kraju przepisów o postępowaniu administracyjnym. Główny Geodeta Kraju – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, iż pismem z [...] października 2008r. poinformował skarżących o treści udzielonej przez Państwa S. odpowiedzi. Jednocześnie wskazał, iż skarżący nie otrzymają kopii wyżej wymienionego pisma z uwagi na fakt, iż akta postępowania prowadzonego przez Głównego Geodetę Kraju są aktami postępowania skargowego, czyli są dokumentami o charakterze wewnętrznym i nie można ich utożsamiać z aktami postępowania administracyjnego, których zasady udostępniania oraz formę odmowy regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zważył co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta – stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. - obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego artykułu, tj. m. in. w sprawach w których są wydawane decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Powyższe oznacza, iż skarga na bezczynność służy, jeżeli organ nie wydaje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a., do których wydania jest zobowiązany w określonym toczącym się postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z powyższego przedmiotem skargi jest bezczynność Głównego Geodety Kraju w ramach postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zauważenia więc wymaga, iż sprawy uregulowane w wymienionym dziale Kodeksu określają tryb postępowania i organy właściwe do rozpatrywania skargi w przedmiocie zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. To uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII K.p.a. (art. 221-256 K.p.a.) nie jest jednak objęte skargą do sądu administracyjnego, bowiem w takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zatem jakkolwiek na mocy art. 237 § 4 K.p.a. w razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w § 1 stosuje się przepisy art. 36-38 tego Kodeksu, to niestety na tym kończy się możliwość wyegzekwowania od organu obowiązku udzielenia odpowiedzi. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje również prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi (postanowienie NSA z 9.12.1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27; postanowienie NSA z 21.11.2000r., III SAB 108/99, LEX nr 48017; K. Milart-Szostak, Wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach samorządu terytorialnego, Samorząd terytorialny 52/9/2003 – t. 1; B. Adamiak, J. Borkowska, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2005, s. 848). Zatem skoro w ramach omawianego działania organu nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ewentualnie interpretacja przepisów podatkowych, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a., to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest brak uprawnienia do wniesienia skargi na bezczynność organu w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Innymi słowy brak uprawnienia do wniesienia skargi na działania organu podejmowane w ramach tego rodzaju postępowań skargowych, wyklucza możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu z racji niezałatwienia żądania, które mieści się w zakresie takiego postępowania – jak to ma miejsce w sprawie. W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucić.