IV SAB/Wa 221/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Geodetę Kraju postanawia: - odrzucić skargę. W piśmie z dnia 29 września 2013r. H. Z. wniosła do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Geodetę Kraju w przedmiocie udostępnienia określonych dokumentów dotyczących scalenia gruntów rolnych położonych we wsi L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się do Głównego Geodety Kraju o udostępnienie dokumentów dotyczących scalenia gruntów wsi L. oraz "dokumentacji z okresu sprzed scalenia". Skarżąca zarzuca organowi administracji nienależyte wykonywanie nałożonych na niego zadań. Sąd stwierdza, że nie jest właściwy do rozpoznawania skarg załatwianych w oparciu o przepisy art. 221 i nast. k.p.a. tj. spraw dotyczących zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zatem jakkolwiek na mocy art. 237 § 4 K.p.a. w razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w § 1 stosuje się przepisy art. 36-38 tego Kodeksu, to niestety na tym kończy się możliwość wyegzekwowania od organu obowiązku udzielenia odpowiedzi. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje również prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi (postanowienie NSA z 9.12.1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27; postanowienie NSA z 21.11.2000r., III SAB 108/99, LEX nr 48017; K. Milart-Szostak, Wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawach samorządu terytorialnego, Samorząd terytorialny 52/9/2003 – t. 1; B. Adamiak, J. Borkowska, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2005, s. 848). Zatem skoro w ramach omawianego działania organu nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ewentualnie interpretacja przepisów podatkowych, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., to konsekwencją takiego stanu rzeczy jest brak uprawnienia do wniesienia skargi na przewlekłość działania organu w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Innymi słowy brak uprawnienia do wniesienia skargi na działania organu podejmowane w ramach tego rodzaju postępowań skargowych, wyklucza możliwość wniesienia skargi na przewlekłość organu z racji niezałatwienia żądania, które mieści się w zakresie takiego postępowania – jak to ma miejsce w sprawie. Z tej przyczyny, skargę należało uznać za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.