IV SAB/Wa 226/13

WyrokWSA w Warszawie2014-06-16

Skład orzekający: Marta Laskowska-Pietrzak, Piotr Korzeniowski, Beata Sobocha

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 1979 r. dotyczącej zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została oddalona, ponieważ organ podjął szereg czynności mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego i rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 1979 r. Pomimo napotkanych trudności, takich jak brak dokumentacji od spadkobiercy, organ nie pozostawał w bezczynności, a postępowanie zostało zakończone decyzją z dnia 29 października 2013 r., co czyni zarzut bezczynności niezasadnym.
Stan faktyczny
B. C. wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 1979 r. dotyczącej zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Minister podejmował szereg czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym ustalenia danych adresowych spadkobierców i uzyskania dokumentacji. Ostatecznie, decyzją z dnia 29 października 2013 r., Minister zakończył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Beata Sobocha (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. C. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata E. K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] października 2013 r., B. C. wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Decyzją z dnia [...] grudnia 1979 r. nr [...], na podstawie art. 6 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz. U. Nr 27, poz. 249) dalej o ochronie gruntów oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 9 września 1977 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o chronię gruntów (Dz. U. Nr 33, poz. 145) po rozpatrzeniu wniosku Naczelnika Miasta i Gminy w S. z dnia [...] listopada 1979 r. nr [...], Wojewoda [...] wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze wnioskowanych gruntów rolnych klas IV-V o powierzchni ok. 10,50 ha, położonych na terenie miasta S., oznaczonych numerami działek ew. [...], [...],[...],[...],[...],[...] planowanych pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...]. Wnioskiem z dnia [...] maja 2006 r B. C. wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] uzasadniając, że skarżąca nie jest stroną w tym postępowaniu. Skarżąca wnioskiem z dnia [...] stycznia 2007 r. wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] września 2007 r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie B. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił zaskarżone decyzje. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] oraz po ponownym rozpatrzeniu wniosku B. C., decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. B. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2009 r. Sąd wyrokiem z dnia [...] listopada 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r, uzasadniając, że B. C., nie posiadała interesu prawnego w postępowaniu w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. B. C. wniosła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi B. C. uchylił zaskarżone decyzje. W trakcie prowadzonego postępowania B. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Skarga została odrzucona. Następnie w dniu [...] września 2013 r. B. C. wezwała Ministra Rolnictwa i Wsi do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nie rozpatrzeniu jej wniosku. Pismem z dnia [...] października 2013 r. B. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej pod względem materialnym i procesowym . Kontrola ta zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 powołanego artykułu, tj. w przypadku niewydania wskazanych w tym przepisie decyzji i postanowień, a także niepodjęcia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd, uznając skargę na bezczynność za zasadną, zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i określonym czasie sprawy do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Specyfika badania skarg na bezczynność polega na skontrolowaniu przez Sąd, czy organ rzeczywiście nie podjął działania, do którego był zobowiązany. Poza zakresem Sądu pozostaje prawna poprawność czynności załatwiających zgłoszone żądanie W rozpatrywanej skardze skarżąca zarzuciła Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi bezczynność w sprawie wniosku o unieważnienie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r. nr [...], w której wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów rolnych klas IV-V o powierzchni ok 10,50 ha, położonych na terenie miasta S., nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], planowanych pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...]. Zarzut ten należy uznać za całkowicie nieuzasadniony. Bezsporne jest, że pismem z dnia [...] września 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się do Burmistrza Gminy i Miasta S. oraz do B. C. z prośbą o ustalenie aktualnych danych adresowych R. K., współwłaściciela działki nr ew. [...]. Organ II instancji zwrócił się również Burmistrza Gminy i Miasta S. oraz do Starosty [...] z prośbą o ustalenie aktualnych danych adresowych właścicieli nieruchomości powstałej z podziału działki nr ew. [...], w części która uległa zmianie przeznaczenia na cele budowy osiedla domów jednorodzinnych [...] w ramach procedury uchwalania miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego, T. K., T. K., V. W., M. G., V. G., J. G., T. W., E. J., Z. J., Ł. D, A. D. Pismem z dnia [...] września 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uzyskał dane adresowe z Urzędu Gminy i Miasta w S. R. K. oraz pozostałych właścicieli nieruchomości powstałych w wyniku podziału działki nr ew. [...]. Natomiast pismem z dnia [...] września 2011 r. organ II instancji uzyskał oświadczenie B. C. o aktualnym adresie do korespondencji R. K. oraz o jego zatrudnieniu. Ponadto pismem z dnia [...] września 2011 r. Starostwo Powiatowe w K. w odpowiedzi na złożoną prośbę Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazało dokumentację geodezyjną, uproszczony wypis z rejestru gruntów, zawierający adresy aktualnych właścicieli nieruchomości macierzystej działki o nr ew. [...] obręb [...], miasto S. W dniu [...] października 2011 r. organ II instancji powiadomił w związku z wnioskiem B. C. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r., w sprawie przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów rolnych klas IV-V o powierzchni ok. 10,50 ha, położonych na terenie miasta S., nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], planowanych pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...], że zostało wszczęte postępowanie administracyjne w tej sprawie. Organ II instancji pismem z dnia [...] listopada 2011 r. zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w S. o udostępnienie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii Dziennika Urzędowego Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] kwietnia 1982 r., w którym została opublikowana uchwała nr [...] Rady narodowej Miasta i Gminy w S. z dnia [...] października 1981 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania osiedla domów jednorodzinnych w S. przy ul. [...]. Następnie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się do T. K. o przesłanie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem postanowienia o nabyciu spadku bądź notarialnego poświadczenia dziedziczenia po T. K. wraz z adresami korespondencyjnymi spadkobierców. Organ II instancji mając na uwadze zlecenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 29 kwietnia 2011 r. oraz w związku z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071z późn. zm.) złożył wniosek do Centrum Personalizacji Dokumentów MSW o udostępnienie danych adresowych R. K. W odpowiedzi na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2011 r.[...] Urząd Wojewódzki pismem z dnia [...] września 2011 r. przekazał potwierdzony za zgodność z oryginałem egzemplarz wnioskowanego publikatora, zawierający uchwałę nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w S. z dnia [...] października 1981 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania osiedla domów jednorodzinnych w S. przy ul. [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. organ II instancji uzyskał oświadczenie od T. K., że działka o nr ew. [...] obr. [...] po T. K. stanowi własność majątkową T. K. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał organowi II instancji dane adresowe J. K., a pismem z dnia [...] maja 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiadomił J. K., że zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Pomimo kilkukrotnego wzywania T. K. przez organ o przesłanie oryginału lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem postanowienia o nabyciu spadku bądź notarialnego poświadczenia dziedziczenia po T. K. taki dokument nie został nadesłany. W tej sytuacji według opinii Sądu organ dokonał wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy jednakże Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi napotkał na drodze spadkobiercę nie legitymującego się prawem własności, który złożył oświadczenie, że na dzień dzisiejszy nie zamierza uregulować stanu prawnego nieruchomości. Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził, aby Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności Podsumowując, stwierdzić należy, że Sąd nie dopatrzył się aby w rozpatrywanej sprawie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, na Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi ciążył obowiązek podjęcia aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a, Dzień przed złożeniem skargi na bezczynność organ decyzją z dnia [...] października 2013 r. zakończył postępowanie w przedmiotowej sprawie. Tym samym organ ten nie pozostaje w bezczynności, a zatem skarga B. C. jest niezasadna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło